De zaak 'Moorlag'

Gebruiker mediwiet in hoger beroep vrijuit

Anker 17.10.2006 - Het gerechtshof in Leeuwarden heeft op 17 oktober 2006 onze cliënt, de heer Wim Moorlag, ontslagen van rechtsvervolging. Cliënt was eerder door de politierechter in Assen veroordeeld tot een voorwaardelijke geldboete van € 250,00 wegens het telen van hennep. Volgens cliënt, die MS-patiënt is, verbouwt hij cannabis voor eigen gebruik om de symptomen van zijn ziekte, spasmen en pijn, te bestrijden. Cliënt stelt dat hij om die reden het recht heeft cannabis te telen.

Cliënt wordt bijgestaan door zijn raadslieden mrs. Jan Boksem en Wim Anker.

Het hof oordeelt dat het telen van hennep formeel in strijd is met de opiumwet en met de gedachte achter deze wet. Anderzijds is uit diverse deskundigenverklaringen af te leiden dat cannabis heilzaam kan zijn voor patiënten. Cliënt had een conflict van belangen: enerzijds had hij een maatschappelijk belang bij naleving van de wet, anderzijds een belang bij het bestrijden van de spasticiteit en de pijn als gevolg van de ziekte MS. Het hof oordeelt dat, juist omdat er geen redelijke alternatieven voor cliënt aanwezig waren, het belang bij het bestrijden van de ziekteverschijnselen zwaarder weegt dan het maatschappelijk belang. Het hof honoreert daarmee het beroep van de verdediging op overmacht. Om die reden heeft het gerechtshof cliënt ontslagen van alle rechtsvervolging.

Inmiddels heeft het OM beroep in cassatie ingesteld. Dat betekent dat de Hoge Raad zich te zijner tijd over deze zaak zal buigen.

De uitspraak is te raadplegen op www.rechtspraak.nl onder LJN-nummer AZ0253.

Anker & Anker

Elsevier Weblog Gerlof Leistra

Laat MS-patiënten hun eigen wiet kweken

woensdag 25 juni 2008 13:05

Mag een MS-patiënt voor eigen gebruik wiet kweken? Met strafpleiter Wim Anker uit Leeuwarden sprak ik onlangs uitvoerig over die interessante vraag.

Op dinsdag 1 juli doet de Hoge Raad uitspraak in de zaak tegen diens cliënt Jan Willem Moorlag (52). Anker noemt het ‘een principiële zaak die verder gaat dan dit concrete geval.’
 
Drie gram
Om de vervelende symptomen van zijn ziekte te onderdrukken, gebruikt Moorlag dagelijks zo’n drie gram door hemzelf gekweekte wiet. Van medicinale cannabis, op doktersrecept verkrijgbaar via de apotheek, krijgt hij zware hoofdpijn.

Bovendien zou die hem op jaarbasis circa tienduizend euro kosten. Het ziekenfonds vergoedt daarvan geen cent en Moorlag heeft een WAO-uitkering. Sommige verzekeringen hebben overigens wel een ‘coulance vergoeding’ van maximaal 900 euro per jaar.

Coffeeshop
Wiet uit de coffeeshop is iets goedkoper, maar de kwaliteit wisselt te sterk. Bovendien is die wiet vrijwel altijd vervuild met schimmels en bacteriën en reageert Moorlag volgens deskundigen van naam alleen goed op zijn eigen wiet.

Hij kan dus niet anders dan zelf speciale wiet telen. Daarmee handelt hij echter in strijd met de Opiumwet.

Beroep
De rechtbank Assen veroordeelde Moorlag in 2005 tot een voorwaardelijke boete. Anker en zijn collega Jan Boksem gingen daartegen in beroep.

Het Hof in Leeuwarden achtte de schuld van hun cliënt ruim een jaar later weliswaar bewezen, maar ontsloegen hem op basis van overmacht-noodtoestand van alle rechtsvervolging ‘omdat het bewezen verklaarde geen strafbaar feit oplevert’. Het Openbaar Ministerie (OM) ging vervolgens in cassatie bij de Hoge Raad.

Kansrijk
De zaak van Moorlag lijkt kansrijk. In zijn conclusie voor de Hoge Raad verwerpt advocaat-generaal Nico Schipper het beroep van het OM. Hij vindt simpel gezegd dat de gezondheid van Moorlag zwaarder weegt dan het maatschappelijk belang bij handhaving van de Opiumwet.

Als de Hoge Raad dat advies overneemt, mag Moorlag ongestraft voor eigen gebruik wiet kweken. Anker pleit voor een uitzonderingsclausule in de Opiumwet voor ‘alle Moorlags’.

Stickies
Meestal spreek ik Anker over moord en doodslag. Dat zijn altijd boeiende zaken, want Anker is een begaafd strafpleiter.

Maar zo’n zaak van een onbekende MS-patiënt is minstens zo belangrijk en gaat indirect tienduizenden aan: ernstig zieke patiënten die baat hebben bij een paar ‘gezonde’ stickies per dag.

Ik ben een verklaard tegenstander van het huidige, halfslachtige gedoogbeleid, maar er zijn uitzonderingen mogelijk. Dat bewijst de unieke zaak van Jan Willem Moorlag.

Gerlof Leistra,