De zaak 'Moorlag'

Persoonlijke Verklaring omtrent de narcotica-inval aan de politie van:

J.W. Moorlag en K. Moorlag-Hooijer                  Bovensmilde, 14 juli 2004

L.S. s.s.t.t., 

Sinds juni 1994 is ons bekend dat mijn man de ziekte Multiple Sclerose heeft. Vanaf 1997 gebruikt hij  op medische gronden wiet, eerst op recept van de huisarts en verstrekt door de apotheek. In die tijd staken de huisarts en de apotheker een helpende hand uit want ook hun actie was niet gedoogd.

In 2000 kwam mijn man onder controle in het AZG en de neuroloog vond ons verstandig bezig tav het wiet gebruik en moedigde mijn man aan om wiet te blijven gebruiken als hulpmiddel. Nog steeds vinden neuroloog en huisarts het niet raadzaam te stoppen met het gebruik van wiet.

Vanwege de hoge kosten die het wiet gebruik met zich mee brengt als je het op de legale manier aanschaft besloten wij naar de coffeeshop te gaan met de kans op een inval tijdens mijn aanwezigheid daar. Ook daar ging weer een groot deel van ons inkomen heen. Nadat mijn man een aantal malen erge hoofdpijnen had gehad van de chemische groeistoffen uit de gekochte wiet zijn wij overgegaan tot het zelf kweken van wiet, op biologische basis.

Tussen toen en nu is niets veranderd, wij kweken onder één 600 Watt lamp op 2 vierkante meter en dat levert 300 gram wiet op. Mijn man gebruikt 3 gram per dag en het duurt 100 dagen voordat een stek tot bruikbare wiet is gerijpt. Zonder wiet zou het leven van mijn man pijnlijker spastisch verlopen waardoor er veel energie en levensvreugde verloren gaat.

Onze buren nu, wonen meer jaren naast ons als dat onze kweekkamer oud is. Vanaf dat wij kweken zijn onze buren daarvan op de hoogte en hebben ons uit de grap meegeholpen met oogsten en een top meegenomen voor de heerlijke aroma. Nu zoeken zij een stok om ons mee te slaan (in een jaloezie-conflict) en hebben dit gevonden in een aangifte voor geuroverlast. Vóór deze aangifte is de buurman drie maal bij ons geweest om te vertellen over de overlast. De eerst keer vonden wij een mogelijke opening en hebben wij de ruimte afgekit (dit onderhouden wij nog steeds) bij navraag bleek de klacht te zijn verdwenen. De tweede keer constateerde de buurman samen met mijn man dat de klacht ongegrond was omdat de planten nog te jong waren en niet geurden. Ook bij de derde klacht waren de planten te jong om te geuren en afgesproken is dat de buurman bij een aantoonbare overlast bij ons kon komen klagen. Drie weken later komt de politie bij ons om namens de buren te controleren op geuroverlast. 

Het is vrijdag 18 juni 2004 ik, Wim Moorlag ben alleen thuis en zie twee agenten in uniform naar de voordeur komen. Op dat moment is mij duidelijk waarvoor ze komen en doe de deur open voordat ze aangebeld hebben met de woorden “ik weet waarvoor u komt, dat is een klacht over geuroverlast maar weet dat dát niet het werkelijke probleem is”. Binnen gekomen ben ik de agenten voorgegaan naar onze kweekkamer. In de kamer troffen de agenten 20 emmers met wietplanten aan die nog in de groeitijd stonden dit betekent dat het dezelfde geur verspreid als dat van brandnetels. Mij werd gevraagd uit te leggen hoe wij te werk gaan als de geurperiode is aangebroken. Ik heb de agenten laten zien hoe er afgekit is, dat er een koolstof filter gebruikt wordt met een overcapaciteit en hoe de extra afzuiging door het huis heen naar buiten toe geregeld is. Ook buiten is de uitlaat van de extra afzuiger, welke 20 meter bij huizen weg gelegen is, bekeken. Verder is de stroomvoorziening bij de meter geïnspecteerd. Na dit alles kwamen de agenten tot de conclusie dat geuroverlast op dit moment niet van toepassing kon zijn en de mogelijkheid dat dit tijdens de geurperiode wel het geval zou zijn ook niet erg voor de hand liggend was. Nu was het dus tijd om naar de echte reden van de klager zijn stank beleven te kijken.

Onze buurvrouw (de klaagster die ieder ander stuurt en zich zelf niet laat zien) vertelt nu over straat al 8 jaar (zolang kweken wij niet) geuroverlast te hebben. Het is nu 2 jaar geleden dat de buurman mijn vrouw seksueel intimideerde. Wij wilden dit gebeuren bespreekbaar met hun beider maken en hebben een gesprek met zijn vieren afgedongen. Na dit geforceerde gesprek hebben wij (mijn vrouw en ik) zonder verdere rancunes als goede buur het leven weer opgepakt. Maar blijkbaar stinkt de affaire nog en gaat met de jaren steeds erger stinken.

Vanaf  2002 is het al niet leefbaar meer, dit nadat de buurvrouw een eenzijdig conflict naar mijn vrouw heeft gecreëerd. De wetenschap dat stress een vernietigende uitwerking op een ms- patiënt heeft, vanwege verergerende spasmen, is bekend bij onze buren. Door mij te treffen, treffen zij mijn vrouw het ergst en dat is dus weer in een verhoogde trap gebeurd. Deze kijk op de mogelijke echte reden tot stank geef ik weer aan de agenten. Het politie bezoek heeft een half uur geduurd wanneer beide agenten naar de klagers, onze buren vertrekken. Na 2 uur wordt de goed opvallende politieauto van onze oprit gereden. 

Dan is het donderdag 8 juli 2004. Ik, Klasiena Moorlag-Hooijer, kom onder de douche weg en hoor de deurbel, mijn man is niet thuis. Als eva kijk ik niet opvallend van boven uit het openstaande raam naar beneden en zie twee voor mij onbekende vrouwen en besluit dat als het belangrijk is bellen ze nog wel een keer en ga weg om mij aan te kleden. Na een korte tijd hoor ik de aanbellers al pratend mijn tuinpad aflopen. Nog geen tel later hoor ik het geluid van een ladder die tegen een huis geplaatst word. Na enige ogenblikken had ik door dat er een ladder door mijn open raam gestoken werd en er iemand bezig was om daar naar binnen te komen. Net aangekleed ga ik naar het raam en zie een man op de trap naar boven komen en politie in uniform staat beneden. Zijn eerst snauw ‘waarom doe je de deur niet open’was duidelijk de toonzetter. Zonder omhalen ben ik naar beneden gegaan en heb de voordeur geopend. Meneer H.I. H... stelde zich voor en vertelde van drugsbestrijding te zijn en wist dat wij wiet kweekten en bij ons kwam om de wiet en al het bijbehorende te ruimen. Ik wees meneer op het feit dat de wiet gekweekt wordt op medicinale gronden, meneer zei dit te weten ‘maar het mag niet, hè dat staat de wet niet toe’. Door meneer werd verteld dat narcotica geen actief beleid voert naar huiskwekers maar als ze het tegen komen actie moeten ondernemen ongeacht de achter liggende reden van kweken ‘anders zegt een andere kweker bij Moorlag mocht het wel’. Onder dwang dat als ik niet toonde waar en wat we in huis hadden, dat ernstige gevolgen zou hebben, ben ik voorgegaan naar de kweek kamer. Wij zijn altijd open geweest over het kweken en met een fatsoenlijke behandeling zou het ook getoond zijn aan narcotica. Hierna wilde meneer de gedroogde wiet hebben deze zat in een trommel en deze geef ik geïrriteerd aan meneer, deze schrikt en snauwt ‘als je agressief wordt slaan we je in de boeien en voeren we je af’. Ontdaan pak ik de telefoon om ruggespraak te houden, de telefoon wordt mij door meneer afgepakt met ‘tijdens de inval wordt er niet gebeld’ en een agente krijgt de opdracht om mij te bewaken.

Wij zijn in de veronderstelling dat je 10 planten per volwassen persoon mag kweken onder het huidige gedoog beleid. Tijdens de inval heb ik gevraagd hoeveel planten ik wel mocht kweken en kreeg als antwoord dat meneer de moeite had genomen om een kopie te maken waarin de antwoorden op mijn vragen zou staan. Deze kopie blijkt een uitgebreide uitgave over cannabis en zijn medicinale werking bij een aantal ziekten te zijn, een vaktijdschrift voor apothekers (Pharmaceutisch Weekblad, 7 februari 2003). Naast dat dit aangeeft dat narcotica weet heeft waarom een ms-patiënt wel degelijk wiet nodig heeft zijn wij zelf hierover ook goed geïnformeerd en geven gastlessen aan toekomstige verpleegkundigen van de HBO-V opleiding over dit onderwerp. Dus geen antwoord op mijn vraag, ik vind dit zelfs een aantijging van mijn intelligentie en verantwoordelijkheidsgevoel. Wel blijft de vraag wat heeft de farmaceutische industrie voor rol hierin zouden ze de handel in ziekten van hun weg zien glijden (moeten wij anti-spasmen medicatie afnemen?). Op de vraag waar wij nu wiet weg moet halen werden wij door meneer verwezen naar de coffieshop waar je met een medische verklaring wiet kan kopen voor half geld. Van dit project hebben wij weet maar ook dat dit mislukt is en de coffieshops die van ”goede wille” zijn gestopt zijn met dit project maar volgens meneer kunnen wij nog terecht bij een coffieshop in Meppel (visa versa 80 km). Bij de in beslagneming van de gedroogde wiet heb ik er op gewezen dat ze ook de medicatie van die dag van mijn man meenemen in de wetenschap dat door stress in hem, na het vernemen van de in beslag name, weer tot tremoren en spasmen zou kunnen leiden, er werd geen grammetje achter gelaten. Mijn man heeft nu al een aantal dagen een behoorlijk portie wiet moeten gebruiken en kan het schudden van zijn lichaam niet onder controle krijgen, het schijnt daar niet langer goed leefbaar.

Nu te uwer informatie: Voor een patiënt die op medische gronden wiet moet gebruiken is wiet niet een genotsmiddel, in tegendeel, het geestverruimend effect van dit middel wordt vaak ervaren als een negatief bijverschijnsel en menig patiënt, ook mijn man, is boos dat het ook nog geen vrije keus is om, in die eigen ziekte, al of niet te gebruiken wanneer het al of niet noodzakelijk is voor diezelfde ziekte. 

De inbeslag genomen goederen bestaan uit:

·              600 watt lamp (pit en armatuur)

·              transformator / starter met afgeknipt snoer

·              afzuiger met afgeknipt snoer

·              koolstoffilter

·              staande ventilator met afgeknipt snoer

·              inblazer met afgeknipt snoer

·              2 schakelklokken (lichtgeaard)

·              1 thermisch beveiligde schakelklok

·              pollinator

Deze goederen vraag ik U terug om op beperkte schaal de medicinale wiet kweek weer op te starten.

Dit ter bevordering van de levensvreugd  van een 49-jarige m.s.-patient, waarvoor algemeen bekend geen passende medicatie bestaat en marihuanagebruik medisch wordt ondersteund. 

De in beslag genomen medicinale wiet bestaat uit:

·              150 gram gedroogde toppen voor dagelijks gebruik

·                50 gram gekochte toppen voor de vakantie

·               De zak met knipsel was afval

-        Ook dit vraag ik van u terug voor medicinaal gebruik in de nu-komende tijd. 

De door ons zelf op biologische grondstoffen gekweekte wiet wordt enkel door mij gebruikt voor medische doeleinden. Wij kweken alleen de hoeveelheid die nodig is voor dagelijks gebruik. De genoemde kweekcapaciteit is al die tijd hetzelfde ongeacht de manier van kweken of de hoeveelheid stekken, experimenteren heeft uitgewezen dat een 600 W-lamp rond de 300 gram bruikbare wiet oplevert, dit kan dus ook met 5 planten en even goed met 60 planten, de opbrengst blijft gelijk.

Verder lijkt het mij gebruikelijk dat je in je privé-tuintje de hoeveelheid verbouwt wat je zelf nuttigt.  Het gedoogbeleid voorziet in mogen hebben maar het moet toch ook verbouwd worden. De wet is aangepast en een arts mag het voorschrijven, maar je moet het bij de apotheek kopen. Door dit beleid zijn wij gedupeerd en velen met ons. 

Wij verklaren naar eer en geweten gehandeld te hebben en naar waarheid opgeschreven. 

J.W. Moorlag                                                  K. Moorlag-Hooijer

Persoonlijke Verklaring omtrent de ruiming door de politie van de marihuana-plantage ten adresse van:

J.W. Moorlag en K. Moorlag-Hooijer           Bovensmilde, 20 december 2004

 L.S. s.s.t.t.,

20 dagen geleden zijn wij weer begonnen met het opkweken van stekken voor marihuana op dezelfde schaal en met dezelfde medische reden zoals verklaard in de verklaring gedateerd 14 juli 2004. Op 15 december 2004 komt de gemeente politie opnieuw bij mij binnen met een klacht over geuroverlast van marihuana-planten en de klagers naam mag mij niet bekend worden gemaakt.  “Bovendien: U weet dat er een nacontrole zou kunnen komen “.

De klacht van geur was niet terecht, daarvoor moet de plant op z’n minst bloeien

getuige de vier marihuana-planten die door de politie zijn meegenomen voor ander doel dan vernietiging. De klacht van geur werd terzijde gelegd met de vraag of wij al weer planten hebben STAAN.

Wij hebben al onze medewerking gegeven toen deze (aan)klacht ter plekke werd overgezet in een wetenschap van het in ons bezit hebben van mariuhana-planten. Op verzoek van de politie hebben wij de planten en toebehoren getoond waardoor daarmee een delict geconstateerd is. Voor het binnentreden van de ‘kas’hebben wij nogmaals de aandacht gevraagd voor de klacht van geuroverlast welke daar werd genegeerd.

De wet schrijft ruiming voor en de politie verzekerde ons in zijn werk hieraan te moeten voldoen, in beslag name en ruiming vond plaats. De wet nageleefd en patiënt opnieuw goede medicatie kwijt.

De inbeslag genomen goederen bestaan uit:

·              600 watt lamp (pit en armatuur)                   • transformator / starter

·              afzuiger                                                         •  koolstoffilter

·              39 hennepplanten                                          • 250 liter meststoffen verrijkte aarde

Deze goederen vraag ik U terug om de medicinale marihuana kweek weer op te starten.  Dit ter bevordering van de levensvreugd  van een 49-jarige m.s.-patiënt, waarvoor algemeen bekend geen passende medicatie bestaat en marihuanagebruik medisch wordt ondersteund. Voorts vragen wij U indringend omwille van een m.s.-patiënt, waarbij de ziekte door stress verergerd, deze kwestie met spoed voor de rechtbank te brengen.

                        J.W. Moorlag                                                  K. Moorlag-Hooijer