De zaak 'Moorlag'

DAGBLAD VAN HET NOORDEN zaterdag 4 september 2004

patiënt raakt eigen hennepkwekerij kwijt

Door Dirk Minkes                           

BOVENSMILDE  Wim Moorlag (49) uit Bovensmilde dacht het prima voor het elkaar te hebben. Al jaren kweekte hij op zolder zijn eigen wiet. Puur voor medicinaal gebruik. Moorlag lijdt namelijk aan de ziekte Multiple Sclerose, (MS). Zonder marihuana gaan zijn spieren trillen, kan hij niet lopen en voelt hij zich vreselijk moe. Twintig hennepplantjes telde zijn 'plantage'. Begin juli kwam daar abrupt een einde toen de politie na een klacht uit de buurt over stankoverlast een inval deed en de kwekerij ontmantelde.

De klap is hard aangekomen. Volgens Klasiena Moorlag (47) is haar man nog steeds niet de oude. We zijn nu al bijna twee maanden verder, maar elke dag heeft hij last van spasmen", zegt ze. Het gebruik van wiet gebeurde volgens de MS‑patiënt op advies van zijn neuroloog.

Moorlag zelf was op het moment van de inval niet thuis. Dat was naar zijn zeggen maar goed ook. Want dan was het misgegaan. “Het gaat hier om je welzijn, je eigen lijf. Het recht om voor jezelf te zorgen word je ontnomen."

De voormalige verpleegkundige voelt zich dan ook beroofd. Hij kan niet zonder wiet. Een andere keuze heeft hij naar zeggen niet. "Een geneesmiddel voor MS bestaat niet. Je kunt met een doktersrecept bij de apotheek wel marihuana krijgen, maar daar ben ik mee gestopt. Dat spul wordt chemisch gekweekt. Ik kreeg er koppijn van. Dat was volgens Moorlag dan ook een reden om zelf wiet te gaan kweken. Maar ook geld speelde bij deze be­slissing een rol. Makkelijker was geweest om bij een coffeeshop wiet te kopen. "Maar voor ons is dat onbetaalbaar. Ik gebruik twee á drie gram per dag. Een gram kost ongeveer acht euro. Ik ben dan meer dan twintig euro per dag kwijt. Dat is niet op te brengen voor iemand `met een uitkering." Hij haalt nu zijn wiet bij een huiskweker. 'We krijgen het voor een vriendenprijsje», zegt zijn vrouw.

Volgens Moorlag was het in de buurt bekend dat hij voor medicinaal gebruik wiet kweekte. Hij heeft daar ook geen geheim van gemaakt. De klacht over geuroverlast komt van buren waarmee ze volgens Moorlag van de ene dag ‑op de andere ruzie hebben gekregen.

Jarenlang waren er geen problemen. Ze hebben zelfs de planten verzorgd toen we op vakantie waren", vertelt Klasiena Moorlag. 

De klacht over geuroverlast is volgens de MS‑patiënt onterecht. Er waren volgens hem allerlei maatregelen getroffen om geuroverlast te voorkomen. "De lucht werd continue gefilterd. Volgens de politie hadden we de zaak ook prima voor elkaar. Alleen als je gaat oogsten gaat het geuren. Dat gebeurt drie á vier keer per jaar. Het gaat de buren dan ook niet om geuroverlast. Ze zochten een stok om de hond te slaan. De politie heeft nog proberen te bemiddelen, maar dat had geen resultaat. " Omdat de buren bij hun klacht bleven, kon de politie volgens Klasiena Moorlag niet anders dan de illegale kwekerij" te ontmantelen.

Daarmee is de kous niet af. Het echtpaar gaat niet akkoord met een schikking van de politie. "Ik heb gelijk tegen hen gezegd dat ik deze zaak laat voorkomen bij de rechtbank", zegt Moorlag strijdvaardig. Het is nog niet bekend wanneer hij daar moet verschijnen.

Smildeger Neiskrant 29-09-2004 

Leven en laten leven

Naar aanleiding van een artikel in het Dagblad van het Noorden met de kop “MS-patient raakt eigen hennepkwekerij kwijt” kwam de Smildeger Neiskrant in contact met Wim en Klasiena Moorlag uit Bovensmilde. Wim is 49 jaar en lijdt aan de ziekte Multiple Sclerose (MS), een spierziekte. Sinds geruime tijd kweekte hij op een zolderkamer van 2 bij 2 meter zijn eigen medicinale wiet. Helaas zijn de 20 planten afgepakt tijdens een inval van de politie. Dit gebeurde na een klacht van de buren, waar zij overigens al 17 jaar naast wonen, over geuroverlast. “Maar, zo vertellen Wim en Klasiena, vroeger oogsten we samen met dezelfde buren, hier hebben we zelfs een foto van”. “Dit is gewoon pesterij, naar aanleiding van een vervelende gebeurtenis in de privé-sfeer”, aldus Wim. Dat mensen elkaar zo kunnen kwetsen, dat is iets waar Wim en ook Klasina de aandacht op willen vestigen. ”Alles wat ik wil is een rechtvaardig leven in ruimte”, reageert een geëmotioneerde Wim. Wat de familie ook duidelijk wil maken is dat de regering wil dat er weer Noaberhulp is, dus dat mensen er weer voor elkaar zijn, vooral ook dat je kunt steunen op de mensen in je naaste omgeving. Wim en Klasina kunnen helemaal niet meer steunen op hun buren. Alles is hun afgepakt en er volgt ook nog een rechtszaak wat allemaal erg veel geld kost. Wat deze buren hebben gedaan roept agressie op bij Wim en dat is helemaal niet goed voor zijn gezondheid. Het gaat dan ook helemaal niet goed met hem, hij heeft erg veel last van spasmen. Alles wat Wim en Klasina willen is dat het weer goed komt tussen hun en de buren, zodat het met de gezondheid van Wim weer beter zal gaan.

Smildeger Neiskrant 22-12-2004

Als een door de kerstmaal -bedreigde kalkoen.

 ‘Leven en laten leven’ – niet begrepen?

Als ms-patiënt voel ik me gedupeerd door het onbegrip hiervan.Onder de titel ‘leven en laten leven’ gaf het Smildiger Neiskrant op 29 september verslag van de ontruiming van mijn eigen biologische kweek van de marihuana-plant door de politie. Dit gebeurde op aanvraag van mijn buren met reden als zou er geuroverlast zijn, maar wat meer voortkwam uit een wraakgevoel in een burenconflict.

Deze buren weigerden van ons ook nadien een weerwoord over dit voorval, over deze daad richting ons. (Ik kweek al 8 jaar mijn eigen medicinale marihuana, toentertijd zonder moeilijkheden)

En ja,

Dan nu, vlak voor kerst, 3 maanden later, brengt de politie ons weer een bezoek, met een klacht van overlast als reden en de vraag of er al weer planten staan.

 Ik maak duidelijk dat die er natuurlijk al weer staan:

-10 jaar medisch ondersteund gebruik heeft uitgewezen dat tot 3 gram dagelijks goed uitwerkt en een WAO-uitkering heeft echt geen reserve voor 365 dagen x 3 gram per dag x  € 7,-- per gram = €7665,-- per jaar terwijl het zelf kweken, incl. alle onkosten, nog niet het 10^e deel hiervan hoeft te kosten en dan is het ook nog zuiver in tegenstelling tot de duur te koop zijnde, met gamma-stralen behandelde  ‘medicinale’ marihuana van de apotheek, welke GEEN goede werking heeft. Het gaat hier wel te verstaan om kosten voor ziekte, echt niet voor de leut. 

Maar, zegt de agent, geur of niet, als de planten er staan MOET ik ze meenemen (er is een klacht ingediend). En daar gaan opnieuw weer alle benodigdheden en de 3 week-oude planten om vernietigd te worden, weer weg investering voor een eigen, gezonde zelfzorg.

De plantjes zijn 3 weken oud, zelfs zonder gebruik van koolstof-luchtfilter zal nog geen geur kunnen zijn opgevangen, die begint pas aan het eind van de bloei te ontstaan, nee enkel een lichtschijnsel is af en toe gezien in onze ramen. Waarom dan toch die klacht over geuroverlast? Het bleek ongegrond en van wie was het dan afkomstig? Reeds bij binnenkomst vertelde de agent dat hij niet mocht noemen waar de klacht vandaan kwam.  dus:

Of buur-A heeft nogmaals een ruggesteek uit willen halen ,

of buur-B wil op zijn/haar beurt ook net zo’n slag slaan.

Mijn onwetendheid hierover doet dus beiden als mijn mogelijke aanvaller voor me staan. en ……ook een van hun wordt hier dan dus ten onrechte door mij verdacht. Wie o wie kijkt niet in mijn ogen met zo’n aanval ?  

Met dank aan enkele Smildegers die met woord en daad meeleefden, de verder reikende verontwaardiging in den lande is ons bekend, en toch … het gebeuren herhaalt zich eenvoudig, en nu: -in totaal voor ¾ deel van het jaar geen medicatie. 

Tolerant nederland?

Als wij het tolereren dat wij zonder geldige reden worden aangeklaagd en niet het recht hebben ook te mogen weten wie de aanklager is zullen we dan niet door dit te tolereren wellicht niet straks zelf ook door een vaagschijnend vraagteken worden aangevallen ? 

Wellicht was ik voor dit moment de vetste kalkoen, maar zou ik de laatste zijn?

Wim Moorlag  Bovensmilde 

Trouw 19-03-2005

MS-patiënt kweekt wietplant liefst zelf                            

OM, hof en advocaat 'vergaderen' over cannabis
maandag 5 december 2005 | door: Jelte Wiersma

LEEUWARDEN - Het leek af en toe meer op een vergadering dan op een strafzaak, maar maandag stonden voor het gerechtshof in Leeuwarden MS-patiënt Wim Moorlag en zijn vrouw Klasina Hooijer wel degelijk terecht voor het illegaal kweken van cannabis. Moorlag kreeg van de rechtbank in Assen vorig jaar een voorwaardelijke boete van 250 euro voor het kweken van hennep, waarmee hij de gevolgen van zijn ziekte bestrijdt. In Leeuwarden eiste advocaat-generaal S. Tempel 100 euro boete voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. De discussie ging echter vooral over de pricipevraag of iemand die hennep kweekt voor eigen gebruik om de gevolgen van een ziekte te bestrijden en te verlichten, daarvoor kan worden ontslagen van rechtsvervolging volgens het huidige Nederlandse strafrecht. De zaak tegen Moorlag is interessant, want de MS-patiënt kan gebruik maken van zogenaamde mediwiet, die bij de apotheker op recept is te krijgen. De inwoner van Vledderveen wil dat echter niet gebruiken, omdat het te duur is (10.000 euro per jaar), met chemische middelen wordt bereid en niet genoeg werkende stof bevat. Mede daarom wil minister Hoogervorst (Volksgezondheid) op 1 januari 2007 stoppen met het aanbieden van de 'staatswiet'. Moorlag werd vorig jaar tweemaal betrapt met een stuk of vijftig hennepplanten. Hij zegt zo veel planten nodig te hebben om in zijn dagelijkse behoefte van drie gram cannabis te kunnen voorzien. Zowel voorzitter H. Hermans als advocaat-generaal S. Tempel dacht mee met Moorlag, zijn vrouw en advocaat N. Heidanus. Alle partijen gaven aan dat ze Moorlag moreel gezien onschuldig vinden. Aanklager Tempel bracht zelfs in dat er een tegenstrijdigheid zit in de opiumwet, die is aangenomen om de volksgezondheid te bevorderen. In het geval van Moorlag is juist het overtreden van de opiumwet goed voor zijn gezondheid. Hermans hecht aan een gedegen juridisch onderzoek en heeft deze zaak aangehouden. Hij wil meer weten over de werking van cannabis en hij wil een arts consulteren als getuige-deskundige. Wanneer het hof de zaak weer behandelt, is nog niet duidelijk, maar de verwachting is januari of februari 2006.

OM eist opnieuw boete voor cannabis MS-patiënt

anp 03 oktober 2006,

LEEUWARDEN -  Het Openbaar Ministerie (OM) heeft dinsdag opnieuw 250 euro voorwaardelijke geldboete geëist tegen een MS-patiënt die cannabis verbouwde en gebruikte om symptomen van zijn ziekte, pijn en spasmen, te verminderen.

De politierechter in Assen veroordeelde Wim Moorlag, die lijdt aan de spierziekte multiple sclerose, in 2004 al tot een voorwaardelijke boete van 250 euro. De Drent vindt echter dat hij principieel recht heeft op de teelt en het gebruik van cannabis als pijnstilend medicijn. Hij ging dinsdag bij het gerechtshof in Leeuwarden in hoger beroep.

,,De natuur heeft mij deze ziekte gegeven, maar de natuur geeft mij met cannabis ook een middel dat helpt en dat mag ik niet gebruiken'', betoogde Moorlag.

De principezaak leek af en toe meer op een politiek debat en een voorlichtingsdag dan op een strafzaak. Het hof, het OM en vier deskundigen die dinsdag werden opgeroepen, vinden Moorlag en zijn vrouw en medeverdachte Klasina Hooijer geen criminelen. In de wet staat echter dat de teelt en het gebruik van cannabis in Moorlags hoeveelheden illegaal zijn. Aanklager Sietze Tempel kon dan ook niet anders dan een straf tegen Moorlag eisen.

'Wiettelende MS-patient niet strafbaar'

DvHN 03 oktober 2006,
 

leeuwarden/assen -  Dat MS-patient Wim Moorlag (51) en zijn vrouw Klasiena Hooijer uit Vledderveen zelf op bescheiden schaal wiet kweken voor eigen medicinaal gebruik, kan en mag niet strafbaar zijn. Dit betoogde advocaat J. Boksem vandaag in hoger beroep voor het gerechtshof in Leeuwarden. "De Opiumwet is bedoeld om de volgsgezondheid te beschermen, maar in dit geval heeft cannabis een heilzame werking."

Moorlag en zijn vrouw werden vorig jaar in Assen veroordeeld tot een voorwaardelijke boete van 250 euro. In hun voormalige woonplaats Bovensmilde teelden ze ruim 40 wietplantjes. Door kleine hoeveelheden wiet te gebruiken, kan Moorlag zich redelijk op de been houden.

Diverse getuigendeskundigen waren het met Moorlag eens dat het gebruik van wiet voor bepaalde ernstig zieke mensen niet in het strafrecht thuishoort. De advocaat van het echtpaar pleitte voor vrijspraak.

De advocaat-generaal eiste een voorwaardelijke boete van 100 euro voor beiden. Volgens hem laat de Opiumwet op geen enkele manier ruimte voor bijzondere gevallen als Moorlag.

Uitspraak 17 oktober.

4 oktober 2006  DvhN

‘Wiet voor zieken in het basispakket'

Hoogleraar steunt MS-patiënt uit Vledderveen in stafzaak voor gerechtshof

Door Jon van Schilt, rechtbankverslaggever

LEEUWARDEN/ASSEN ; "Op de vraag of Wim Moorlag moet stoppen met het gebruik van cannabis, ant­woord ik ronduit nee. Ik zou hem zelfs afraden te stoppen. Door cannabis te gebruiken, kan hij wonderbaarlijk goed functioneren. En voor hem is er gewoon geen alternatief."

Deze uitspraken deed prof. dr. P. Neeleman, anesthesioloog van het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG), gisteren voor het gerechtshof in Leeuwarden. Daar diende het hoger beroep van MS-patiënt Wim Moorlag (51) en zijn vrouw KIasiena Hooijer (50) uit Vledderveen. Zij werden vorig jaar door de politierechter in Assen veroordeeld tot een voorwaardelijke boete van 250 euro voor het telen van 49 wietplanten in hun voormalige woonplaats Bovensmilde.

Het echtpaar wil worden vrijgesproken. De Groninger hoogleraar, die zich ondermeer met pijnbestrijding bezig houdt, steunt hen daarin Het gebruik van de softdrug verbetert de kwaliteit van 1even zei hij. Hij vindt het onbegrijpelijk dat wiet voor ernstig zieke mensen niet is opgenomen in het basispakket van de ziektekostenverzekering. "In vergelijking met een simpel antibioticumkuurtje is cannabis ongelooflijk goedkoop." 

Wiet telen voor eigen medicinaal gebruik kan en mag niet strafbaar zijn, betoogde advocaat J. Boksem. Hij vroeg het hof de strafuitsluitings­gronden 'op te rekken': geen algemene maar een maat­werkuitspraak. En dat moet volgens Boksem in deze zaak vrijspraak zijn: "De Opium­wet is bedoeld om de volksgezondheid te beschermen. In dit specifieke geval heeft cannabis een heilzame werking."

Door cannabis te gebruiken kan Moorlag zich redelijk tot goed op de been houden. Hij kan er zijn spasmen mee onder controle houden en daardoor ook de pijn. Van de mediwiet die op recept door apotheker wordt verstrekt, krijgt hij last van bijwerkingen, zoals hoofdpijn.

Volgens drs. A. Hazekamp van de Universiteit van Leiden zijn er voor bepaalde MS-patiënten geen alternatieve middelen. "Tot voor kort werd aangenomen dat THC de enige werkbare stof in cannabis is. Doe je deze stof in een pil, dan is het effect veel geringer. We weten nu dat de cannabis­plant veel meer werkbare stoffen bevat." Dat wiet nog steeds in de strafhoek zit, doet volgens Hazekamp 'de positie van de plant en de patiënt geen goed'.

De cannabis die via de apotheek wordt verstrekt, is geen succes, zei Tj. Erkelens. De directeur van Bedrocan BV in Veendam, het bedrijf dat legale 'staatswiet' teelt, zei dat er in Nederland 150 tot 300 mensen gebruik van maken.

Moorlag zelf reageerde emotioneel: "Ik hoor allemaal gezonde mensen, die hun verhaal doen. Het geluid van zieke mensen wordt genegeerd.

Wie is er bevoegd mij te verbieden de natuur te gebruiken om me beter te voelen? Waar is het respect voor de mens? Hier deugt iets niet!"

Volgens advocaat-generaal S. Tempel kan en mag de Opiumwet geen uitzondering maken voor mensen als Moor­lag. "Er is één uitzondering en dat is wanneer mensen het op recept krijgen voorgeschreven." Hij handhaafde zijn eis: een voorwaardelijke boete van 100 euro voor beide echte­lieden.

Uitspraak 17 oktober.

Trouw 18-10-2006

Hof: Hennep kweken is in noodsituatie geoorloofd

Van onze verslaggever

MS-patiënt Wim Moorlag uit Bovensmilde mag weer cannabis telen voor eigen, medicinaal gebruik.

Hoewel hij de opiumwet overtreedt, verdient hij geen straf, omdat hij geen andere mogelijkheid heeft de symptomen van zijn spierziekte, pijn en spasmen, te bestrijden.

Dat is de strekking van de uitspraak van het gerechtshof in Leeuwarden in het hoger beroep dat door Moorlag was aangespannen tegen de straf die hem eerder door de politierechter in Assen was opgelegd. Wegens het bezit van hennepplanten gaf deze rechter hem een voorwaardelijke boete van 250 euro. Moorlag ging daartegen in beroep. Desnoods was hij van plan door te procederen tot de Hoge Raad.

Moorlags advocaat Willem Anker spreekt van een ’gedurfde en markante uitspraak’. „Ten eerste constateert de rechter dat Moorlag de opiumwet overtreedt. Vervolgens aanvaardt hij de redenering dat sprake is van overmacht, van een noodsituatie. Moorlag heeft immers geen redelijke alternatieven voor zijn zelfgekweekte cannabis.

Gaat hij naar een coffeeshop, dan loopt hij kans op met bacteriën en met schimmels besmette cannabis. En de medicinale wiet van de apotheker veroorzaakt bij hem ernstige hoofdpijn. Daarom vindt de rechter het opleggen van straf in dit geval niet gerechtvaardigd, ook al leeft Moorlag de wet niet na.”

Volgens Anker zijn in apotheken slechts twee soorten cannabis te koop die bij lang niet alle patiënten werkzaam zijn. Bovendien is de legale wiet erg duur. „Moorlag zou per jaar 10.000 euro kwijt zijn”, aldus Anker.

De uitspraak heeft gunstige gevolgen „voor alle andere Moorlagjes in Nederland die ernstig te lijden hebben van ziektes als multiple sclerose, aids of leukemie en die geen andere keuze hebben dan zelf hennep te kweken”, aldus Anker.

Hij is van plan in Den Haag te lobbyen voor wijziging van de opiumwet, zodra een nieuwe Tweede Kamer is gekozen. De advocaat vindt dat het kweken van hennep voor eigen, medicinaal gebruik niet langer strafbaar moet zijn. Volgens de Stichting Patiëntenbelangen Medicinale Marihuana zijn er honderden zelftelers in Nederland.

Telegraaf 20-10-2006

door BART OLMER

VLEDDERVEEN, Een simpele burenruzie kan leiden tot een historische rechterlijke uitspraak, bewees Wim Moorlag deze week. Het gerechtshof Leeuwarden gaf de Groninger toestemming om thuis op zolder in emmers onder een kweeklamp wiet te kweken als verlichtingsmedicijn tegen zijn spierziekte multiple sclerose. Moorlag was voor de rechter gesleept, nadat buren uit wraak over een burenruzie de politie hadden getipt over zijn wietplanten. Na jaren procederen heeft het Gerechtshof Moorlag als eerste particulier in Nederland een ‘wietkweekvergunning’ verleend, tot woede van justitie, die direct in cassatie is gegaan bij de Hoge Raad. Met het historische arrest in de hand, op de trappen van het Gerechtshof in Leeuwarden belden de advocaten mr. Wim Boksem en mr. Wim Anker naar DeTelegraaf: ‘Wiet kweken mag onder voorwaarden’. Naast hen stond de gelukkige ms-patiënt Moorlag en zijn vrouw Klasiena, die direct naar huis gingen om in alle rust, bescheiden thuis op het platteland een feestje te vieren ,,Nee, geen alcohol, want daar wordt ik slecht van’’, vertelt Moorlag, met een glimlach aan de keukentafel. Acht jaar lang kweekte hij thuis wiet. Iedereen in zijn voormalige woonplaats Bovensmilde wist dat. Sterker nog: kennissen, buren en kinderen verzorgden de planten als Moorlag dat niet kon.Totdat buren de politie belden, zogenaamd vanwege stankoverlast van de wietzolder bij Moorlag. De ware reden was dat ze de ms-patiënt een hak wilden zetten vanwege een burenruzie. Twee keer voerde de politie de plantjes af, zo’n honderdtal bij elkaar. Zelfs de gedroogde wietvoorraad, waar Moorlag niet zonder kan, moest het echtpaar inleveren. ,,Ik werd behandeld als crimineel. Tijdens de inval werd ik onder politiebewaking gezet en geïntimideerd’’, vertelt Klasiena. Na de tweede inval staakte het echtpaar de kweek. Via een bevriende hobbykweker regelden ze, in afwachting van de rechtszaak in Assen, de leverantie van Moorlags dagelijkse portie wiet. Coffeeshops of de ‘medicinale wiet’ van apothekers waren geen alternatief, vanwege de kosten en omdat Moorlag alleen baat heeft bij zijn biologisch gekweekte wiet. ,,Van het andere kreeg ik gezondheidsklachten. Mijn eigen wiet kostte per gram, alle kosten meegerekend, maximaal 50 eurocent per gram. In de coffeeshop kost één gram zeven euro en bij de apotheek zo’n tien euro. Dan ben ik jaarlijks tienduizend euro kwijt aan apotheekwiet, terwijl mijn zorgverzekeraar niets vergoed.’’ De politierechter in Assen veroordeelde hem tot een milde straf van 250 euro voorwaardelijk. Maar Moorlag nam daar uit principe géén genoegen mee: ,,Dat betekende dat ik nooit meer mocht kweken, terwijl het in mijn eigen huis was, alleen voor mijzelf bestemd en voor mijn ziekte. Als gezonde mensen het allemaal zo goed weten, nemen ze dan niet alleen mijn plantjes mee, maar ook mijn aandoening…?’’ Moorlag ging in hoger beroep, en vanwege de gevoelige politieke kanten, vroeg hij advocaten Boksem en Anker hem bij te staan. Advocaat mr. Wim Boksem, gewapend met een arsenaal aan artsen en wetenschappers, beriep zich bij het Gerechtshof op ‘overmacht-noodtoestand’: ,,Moorlag had de uitspraak van de politierechter natuurlijk kunnen accepteren, maar hij is getroffen door een zeer ernstige chronische ziekte. Het enige middel dat hem verlichting geeft, is door de politierechter onbereikbaar geworden. Dat deed hem pijn. Hij voelde zich dubbel getroffen.’ ’ In haar arrest stelt het Gerechtshof dat Moorlag gewoon weer de emmers op zolder mag volplanten met wiet: ,,Het belang van het bestrijden van de spasticiteit en de pijn door de ziekte multiple sclerose moet zwaarder wegen dan het maatschappelijk belang bij handhaving van de Opiumwet.’’ Een historische uitspraak na een eenzaam gevecht, waarbij Moorlag zelfs niet werd gesteund door zijn eigen patiëntenvereniging. ,,Ik zocht steun en advies bij de vereniging, maar werd afgewimpeld als een wietkweker.’’ De buren in zijn nieuwe woonplaats Vledderveen hebben Moorlag gefeliciteerd. ,,Nadat we door onze eigen buren waren verlinkt, zijn we noodgedwongen verhuist naar Vledderveen. Op de dag van de verhuizing stond mijn ‘wietzaak’ in de plaatselijke krant. Maar onze nieuwe buren zeiden direct: ‘Hier gaat niemand je verlinken, geen zorgen’

Hoge Raad stelt uitspraak mediwiet-zaak uit

DVHN  27 mei 2008,

vledderveen/den haag - 

De Hoge Raad in Den Haag heeft vandaag geen uitspraak gedaan in de strafzaak tegen Wim Moorlag (52) en zijn vrouw Klasiena Hooijer (51) uit het Groningse Vledderveen. MS-patiënt Moorlag heeft alleen baat bij de cannabis die hij zelf kweekte om zijn leven enigszins draaglijk te maken. Daar stak justitie een stokje voor. De hoogste rechtbank van het land stelde de uitspraak na ruim 19 maanden voor nog eens vijf weken uit. "Ik voel me belazerd", reageerde Moorlag onthutst, nadat zijn advocaat hem telefonisch op de hoogte had gebracht van het besluit.

De rechtbank in Assen veroordeelde het echtpaar tot een 'symbolische straf' van een voorwaardelijke geldboete. Daar nam Moorlag geen genoegen mee, omdat hij in vrijheid de plantjes wil kweken die de kwaliteit van zijn leven acceptabel maken. In hoger beroep bepaalde het hof in Leeuwarden dat Moorlag en Hooijer in hun specifieke geval niet strafbaar zijn voor het telen van wiet voor medicinaal gebruik. Daarop legde het openbaar ministerie (OM) de zaak voor aan de Hoge Raad.

Klokslag twaalf uur zou de uitspraak er zijn. Niets was minder waar. Na ruim een uur in spanning te hebben gewacht, belde Klasiena Hooijer met de advocaat. Die informeerde in Den Haag en kreeg te horen dat de beslissing tot 1 juli is uitgesteld. "Had ik van tevoren geweten hoe het zou gaan, was ik na die eerste veroordeling niet in hoger beroep gegaan", aldus Moorlag, die nu nog langer moet wachten.